شمارهٔ ۱۷۷ - آیین نو

هوش مصنوعی: بیایید به همدیگر بپیوندیم و جهانی را که داریم، به هم بریزیم و با شعله‌های آتش، مشکلات و معضلات را از میان برداریم.

هوش مصنوعی: جز اینکه به شک و تردید دچار شویم، از این گفت‌وگو و بحث نتیجه‌ای نمی‌گیریم. بهتر است که این مسائل را کنار بگذاریم و آتش به یادداشت‌هایمان بزنیم.

هوش مصنوعی: اگر راه هفت دوزخ را بپیماییم، می‌توانیم صف هشت بهشت را بهم بریزیم.

هوش مصنوعی: زمان و مکان را با قلم خود تصویر می‌کنیم و بر سر دایره گردی که ستاره‌ها در آن می‌درخشند، قدم می‌گذاریم.

هوش مصنوعی: از این تاریکی گسترده عبور خواهیم کرد و به نورهای نامتناهی خواهیم رسید.

هوش مصنوعی: آیا نمی‌توانیم از درد و رنج م به دور شویم و بر روی زمین مستحکم‌تری قرار بگیریم؟

هوش مصنوعی: ما باید از مشکلات و سختی‌ها مانند بادامی که از پوست خود جدا می‌شود، بیرون بیاییم و خود را به شادی و شیرینی زندگی مشغول کنیم.

هوش مصنوعی: ما به خاطر عشق، از این در وارد می‌شویم، زیرا چرا باید روز و شب به در بکوبیم؟

هوش مصنوعی: از این رفتار بی‌فایده جدا شدیم و به روش جدیدی روی آوردیم تا تصویری تازه بیافرینیم.

هوش مصنوعی: به نوآوری و خلاقیت بپردازیم و در عین حال قوانین و قواعد موجود را به دقت رعایت کنیم.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه تنها هستیم و کسی کنار ما نیست، علم و دانش خود را بر سر هفت کشور جلوه‌گر می‌سازیم.

هوش مصنوعی: ما از قید و بند تقلید آزاد می‌شویم و به شیوه‌ای تازه و متفاوت زندگی می‌کنیم. ما عادات قدیمی را کنار می‌زنیم و با ابزارهای نوین تغییر و تحول ایجاد می‌کنیم.

هوش مصنوعی: ما از این علم بی‌ارزش و خلق بی‌مقدار فراتر می‌رویم و با دوستان‌مان مستی می‌کنیم.