دوبیتی شمارهٔ ۲۷۴

اصفهانم اصفهانم، چه جایی بود. هر یار که گرفتم بی‌وفا بود.

پس یکسر تا شیراز بتازم، که به هر خانه که می‌روم صد آشناست. («که در هر منزلم» حکم می‌کند که از آن «به هر خانه که می‌روم» برداشت کنیم.)