شمارهٔ ۳۴ - حکایت

هوش مصنوعی: شنیدم که از جوانمردان شیبانی، تنها ارقم بن کلیب به خاطر غرور ویژگی‌ای دارد.

هوش مصنوعی: بر معن، که از کار بی‌فایده‌ای آسیب دیده، تأسف و اندوه بخورید.

هوش مصنوعی: چون با دست خود بر روی دست دیگر فشار آورد، دست زیرین شکست.

هوش مصنوعی: هنوز احساس انتقام و کینه در دل آن‌ها شعله‌ور است و این خشم باعث شده که چهره‌ی آن‌ها از شرم سرخ شود.

هوش مصنوعی: شخصی به تنهایی به درگاه معن می‌آید تا از زخم‌های زبان و کنایه‌ها راحت شود و آرامش یابد.

هوش مصنوعی: از او پرسیدند که ای دارای هنرهای مختلف، بگو چه چیزی تو را به اینجا کشانده است؟

هوش مصنوعی: اگر دلیری و قدرت تو را به اینجا آورده است، بدان که از توان خودت به قبر نزدیک می‌شوی.

هوش مصنوعی: اگر تملق و چاپلوسی تو باعث شود که دیگران به تو توجه کنند، فرشتگان نیز نمی‌توانند از تأثیرات منفی و شرارت‌های ناپسند دور بمانند.

هوش مصنوعی: زمین به گل‌ها و رنگ‌های زیبا جلوه‌ای ویژه داد، به‌گونه‌ای که جلوه فیروزه‌ای تخت سلطنت و خوشبختی آن را به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: من دامن خود را به درگاه تو نمی‌آورم جز با امید به بخشایش و بخشش تو.

هوش مصنوعی: اکنون که به خاطر گناهم لب به اعتراف گشودم و به این درگاه آمدم، از آن گذشته و وضعیت قبلی من تغییر کرده است.

هوش مصنوعی: آیا می‌دانی که کسی جز من در این بین بی‌گناهی و خطاهای دیگران را نمی‌داند؟

هوش مصنوعی: اگر عدالت به پاخیزد و گردن افرازد، سر من هم بر سر نیزه به بازی خواهد آمد.

هوش مصنوعی: بخشش خداوند با لبخند بر گناهان می‌نگرد و هر کس بر این درگاه می‌آید، باید عذرخواهی کند.

هوش مصنوعی: چهره‌ی معشوق به خاطر عذری که دارد، مانند گلی شکوفا می‌شود. او با دیدن گناهکار لبخند می‌زند و می‌گوید.

هوش مصنوعی: ای خاطر، دیگر از غم رهایی یافتم و از گناهان تو و همراهانت عبور کردم.

هوش مصنوعی: او ثروتی را که دارد بر سر او می‌ریزد و او را در سختی‌ها قرار می‌دهد، همچون ماران زهرآلود که در گنج می‌خزند.