شمارهٔ ۲۴ - حکایت

هوش مصنوعی: وقتی مأمون به خلافت رسید، قدرت او به خاطر حمایت و وفاداری یارانش بیشتر شد.

هوش مصنوعی: یکی از نزدیکان به امیر گفت: ای امیر، تو مانند آینه ای هستی که ضمیر و باطن تو روشن و واضع است.

هوش مصنوعی: فلانی که از بخشش تو مال دریافت کرده، به خاطر بدرفتاری‌اش باید تنبیه شود.

هوش مصنوعی: در این دنیا کسی برتر از شاهان و دربارهایشان وجود ندارد.

هوش مصنوعی: وقتی کسی از حدود خود فراتر برود، مشکلات و اختلالات زیادی در امور ایجاد می‌شود.

هوش مصنوعی: نیک و بد را با ادب از هم تشخیص می‌دهیم، وگرنه هیچ‌کس نمی‌تواند از دل تاریکی حقیقت را بفهمد.

هوش مصنوعی: کسی که ادب ندارد و آبروداری نمی‌کند، در محافل بزرگ و مهم به شدت کوچک و ذلیل خواهد بود.

هوش مصنوعی: مردم نمی‌دانند که وقتی آبروی دوستان و رفیقان در بین آن‌ها برود، چه بر سر حاکم‌یت می‌آید.

هوش مصنوعی: اگر از سیاست ناراحتی، نگران نباش و به گذشته‌ها رجوع نکن.

هوش مصنوعی: رونق و شکوه مهمانی شاهانه‌ای را ببر که خود به آداب و رسوم آگاه نیست.

هوش مصنوعی: مأمون با لبخندی گفت: بله، اینطور است که بزرگان معمولاً رفتار می‌کنند، اما...

هوش مصنوعی: من اگر از هر اشتباهی بگذرم، به کارهای بندگانم با تندی و خشونت برخورد می‌کنم.

هوش مصنوعی: من با بدگویی‌هایشان، زبانم را تلخ می‌کنم و این زهر سخنانم باعث می‌شود که لبانشان نیز تلخ شوند.

هوش مصنوعی: وقتی که نام ما به خاطر خلق و خوی بدمان مشهور شده است، چه فایده‌ای دارد که دیگران در ادب و نزاکت خوب باشند؟

هوش مصنوعی: درست نیست که من با بی‌احترامی خود باعث خشم افرادی شوم که اهل ادب و نزاکت هستند.