شمارهٔ ۱۵۹

هوش مصنوعی: من اکنون از میان می‌روم، تو کنار بنشین که زمانی به تو نیاز خواهم داشت.

هوش مصنوعی: تو که آمدی، از غم و اندوه من کنجکاو هستی، بیا بنشین تا به تو بگویم که این غم‌ها چقدر است و هر یک را برایت توضیح دهم.

هوش مصنوعی: تو از پیشم رفته‌ای و من به خاطر این غم به شدت ناراحتم. تو کنار من نیاوردی و من از دوری‌ات می‌میرم، به سر مزارم بیا و یک لحظه برایم بنشین.

هوش مصنوعی: ای کسی که درباره حال دل غمگین من سؤال می‌کنی؛ برو، تا دلم خودش برایت بگوید چه حالتی دارد، فقط بنشین و گوش کن.

هوش مصنوعی: به او گفتم آذر، من آرزوی دیدن تو را دارم، چه کار باید بکنم؟ او پاسخ داد: هر جا که بر تو بگذرم و برسم، همان جا بنشین.