شمارهٔ ۱۱۶

هوش مصنوعی: ای راننده، لطفا به آرامی به سمت منزل برو، چون در هر طرف افرادی هستند که گرفتار و در زحمتند.

هوش مصنوعی: عده‌ای از عشق و وصال می‌سوزند و عده‌ای دیگر از جدایی می‌میرند؛ وای بر ما اگر روزی تو از این جمع بیرون بروی.

هوش مصنوعی: با آن لب‌های شیرین و با آن جوانی تازه‌رسیده‌ات؛ وقتی که از باغ گل رفته‌ای، ای زیبای دل‌ربا.

هوش مصنوعی: هر غنچه‌ای از عشق تو، چشمی است که در انتظار تو مانده، و هر درختی که از دوری تو رنج می‌برد، پایش را به درون گل‌ها فرو برده است.

هوش مصنوعی: اگر آن ستمگر بخواهد، جان و دل را از آتش بگیرد و از جان چشم بپوشد و از دل هم دوری کند!