بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیل

هوش مصنوعی: در مسیر ایاز، هر روز در خانه‌ای را باز می‌کردی.

هوش مصنوعی: صبح زود به خانه‌اش رفتی، سپس از آن‌جا به نزد پادشاه آمدی.

هوش مصنوعی: این شخص در حضور پادشاه سخن گفت و باعث شد که پادشاه به شدت مضطرب و نگران شود.

هوش مصنوعی: غلام تصمیم گرفت تا همه چیزهایی را که در آن خانه وجود دارد، مشخص کند و روشن سازد.

هوش مصنوعی: شخصی وارد خانه‌ای شد و در آنجا متوجه شد که یک پوستین سلطنتی در حال روی زمین افتاده است.

هوش مصنوعی: در حالتی که از ایاس حالش را می‌پرسند، او به خسرو می‌گوید که این وضعیت برای خود او آشناست و از خودش خبر دارد.

هوش مصنوعی: در اولین روزی که این در را برای من باز کردند، من نیز این پوستین را به تن داشتم.

هوش مصنوعی: در روز اولی که من خدمتگزار تو بودم، این پوستین کهنه بر تن داشتم.

هوش مصنوعی: باز هم مانند امروز چندی در مقام و ارزش بالا قرار گرفت، نه به خاطر خود، بلکه به لطف شاه و مقام عالی‌اش بود.

هوش مصنوعی: وقتی صبح زود پوستین خود را می‌بینم، سپس به خدمت شاه می‌آیم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که کار خود را فراموش نکرده‌ام، هیچ‌گاه از حد و مرز خود خارج نمی‌شوم.

هوش مصنوعی: کسی که از حد و مرز خود فراتر می‌رود، سرانجام جانش را به خطر می‌اندازد و به بدبختی دچار می‌شود.