شمارهٔ ۹۸

شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست

اشک افشانم بر رخ زردی که مراست

هر چند که اشک من ز آتش خیزد

افسرده شود از دم سردی که مراست

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: کتابخانه تصوف

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست

اشک افشانم بر رخ زردی که مراست

هوش مصنوعی: شمع با غم گفت: به خاطر دردی که دارم، اشک‌هایم را بر چهره زردم میریزم.

هر چند که اشک من ز آتش خیزد

افسرده شود از دم سردی که مراست

هوش مصنوعی: هرچند که اشک‌هایم به خاطر آتش درونم به وجود می‌آید، ولی از نفس سردی که به من تعلق دارد، ناامید و افسرده می‌شود.