بخش ۳۹ - و قال علیه السلام: «اللهم وال منوالاه و عاد من عاداه و انصر من نصره واخذل منخذله والعن علی من ظلمه»

هوش مصنوعی: وقتی پیامبر این مفهوم را بیان کرد، به خاطر دعا دستش را بالا برد.

هوش مصنوعی: بشارت بده که خداوند دوستش را دوست داشته باشد و دشمنان او را با تیر بزند.

هوش مصنوعی: ای خدا، دشمن او را خوار و ذلیل کن و جایگاه آن دوزخی را در آتش بر افروز.

هوش مصنوعی: هر کس که با تو همراه و یار است، به او محبت کن و در کنار او باش. اما اگر کسی به تو احترام نمی‌گذارد و یار تو نیست، باید از او دوری کنی و خود را از او بر کنار نگه‌داری.

هوش مصنوعی: هرکس چیزی از تو بخواهد، تو نیز به او بده، و هر کار نیکویی که انجام دهد، تو هم همان کار را انجام بده.

هوش مصنوعی: در آن سرزمین، وقتی علی را به مقام حکمرانی منصوب کردند، او دست علی را گرفت و در کنارش نگه داشت.

هوش مصنوعی: چون آن دو نفر در یک بدن قرار داشتند، هر یک از آن‌ها از یک پوشش ظاهر شدند.

هوش مصنوعی: گوشت تو، گوشت من را نمایان کرد و از نفس تو، نفس من روشن شد. او حقیقت را به درستی نشان داد.

هوش مصنوعی: دوستانم، بیایید به خوشی و شادی بیفتیم و یکدل و همدل شویم.

هوش مصنوعی: همه در آن زمان خوشحال شدند و با زبانِ گشودن به یکدیگر تبریک گفتند.

هوش مصنوعی: عمر به ایستادگی بلند شد و گفت: ای علی، تو به خاطر مردم به کناری رفته‌ای، اما باید به آنها توجه کنی.

هوش مصنوعی: به گفته این پادشاه، در پایان زمان، تو به مقام و منزلت امیر مؤمنان دست یافته‌ای.