غزل شمارهٔ ۷۳۰

هوش مصنوعی: زلف‌های تو همچون دام‌هایی است که بر سر راه بینندگان افتاده و آنها را گمراه کرده است.

هوش مصنوعی: زاهدان و عابدان زمانه به خاطر زیبایی و جذابیت موی تو در معرض ارتکاب صدها گناه قرار گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: دل در برابر زیبایی‌ات به سختی و جانم برای تو به عشق در کلاه عمل کرده است.

هوش مصنوعی: عشق به لب‌های زیبا و جذاب تو، هزاران شعله از آرزو و اشتیاق را در دل انسان‌های مختلف، از فقیر تا ثروتمند، روشن کرده است.

هوش مصنوعی: خطی که تو بر روی کاغذ کشیده‌ای، چنان تاثیری بر من دارد که جان و زندگی‌ام را به چالش کشیده و عقل و درک من را به تردید انداخته است.

هوش مصنوعی: در یک ساعت، چهره‌ات آتش‌های زیادی را به رنگ سیاه نمایان کرده است.

هوش مصنوعی: تو همچون یوسف در میان جهانی و زیبایی‌هایت دل‌ها را می‌رباید، به گونه‌ای که زندگی را در چاه انداخته‌ای.

هوش مصنوعی: تو بهترین و عزیزترین آن‌ها هستی و چهره‌ات مانند صد شعله آتش در میان لشکری از روشنایی می‌درخشد.

هوش مصنوعی: دل من در دلربایی‌های زلف تو به دام افتاده و در جایی که باید آزاد باشد، گرفتار شده است.

هوش مصنوعی: عطار مانند یک پادشاه، نگاهی عمیق به زیبایی‌ها دارد و آنچه را که می‌بیند، به طرز هنرمندانه‌ای به تصویر می‌کشد.