غزل شمارهٔ ۷۱۳

هوش مصنوعی: ای دل، در عشق یار غرق شو و تمام وجودت را وقف او کن. جان و دل خود را صرف کارهای او کن.

هوش مصنوعی: هرچقدر هم که در پرده و حجاب مخفی بمانی، معشوقت بارها و بارها به سراغ تو خواهد آمد.

هوش مصنوعی: یا برو اگر مؤمنی و به اسلام پایبند هستی، یا اگر کافر هستی، بی‌پرده به کافری‌ات اعتراف کن.

هوش مصنوعی: اگر بر روی محبوب خود خون بریزی، از آن طرف هم باید برای او جان بدهی.

هوش مصنوعی: آرزوهای تو مانند بت‌هایت هستند، همه آنها بر دیوار دل تو قرار دارند.

هوش مصنوعی: پس مانند خلیل (ابراهیم) که در آتش قرار گرفت و خداوند او را نجات داد، جانت را برای رسیدن به محبوب و یار شایسته آماده کن.

هوش مصنوعی: ای ساقی، درب میخانه را باز کن و به عاشقان شراب نیکو و با ارزش عطا کن.

هوش مصنوعی: زاهدان را از خودشان رها کن و به آن‌ها دردی که مست‌کننده باشد، بده.

هوش مصنوعی: چند بار می‌خواهی لباس‌های تقلیدی و بی‌محتوا بپوشی؟ حالا وقت آن است که به اصل و خود واقعی‌ات برگردی و از آن دست برنداری.

هوش مصنوعی: وقتی که جان تو به مقام و صلاحیت می‌رسد، به اهل دل هدیه‌ای مانند هدیه‌هایی که عطار می‌دهد، از نیکان و بزرگانی که در این راه‌اند، عطا کن.