غزل شمارهٔ ۴۷

هوش مصنوعی: وقتی عشق تو به دست آمد، کار ما به شدت دشوار شد.

هوش مصنوعی: از چشمانم اشک می‌ریزد، چون آتش عشق در قلبم شعله‌ور شده است.

هوش مصنوعی: در زمان‌های دور، پیش از اینکه جسم و دنیای مادی ایجاد شود، جان به خاطر عشق تو گرایش و تمایل پیدا کرده است.

هوش مصنوعی: جوانی تنها نیست، بلکه دل نیز به خاطر عشق به تو گرفتار مشکلی شده است.

هوش مصنوعی: سالکان ایمانی که به سوی تو حرکت می‌کنند، در واقع تو را به عنوان خانه و مکانی معتمد می‌شناسند.

هوش مصنوعی: من به وصل محبوبی دست یافتم که وصفش فراتر از فهم عقل است و بنابراین، عقل به اشتباه افتاده است.

هوش مصنوعی: کسی نمی‌گوید که چرا این اتفاق افتاده و از چه چیزی ناشی می‌شود، زیرا این موضوع به خودی خود بسیار پیچیده و دشوار است.

هوش مصنوعی: فتنه‌ای که عطار به وجود آورد، جهانی را به آشوب کشاند و در این بین، بابل با چالشی بزرگ روبرو شده است.

هوش مصنوعی: دل عطار مانند پرنده‌ای کوچک است که بر دل تو نشسته و احساساتش در وضعیت نزار و رنجوری قرار دارد.