غزل شمارهٔ ۲۲۵

هوش مصنوعی: می‌خواهم به مدد و یاری جانم دست بزنم و بر سر جهان پا بگذارم.

هوش مصنوعی: من بر بدن و مسیرم می‌تازم و به فضای اطرافم صدا می‌زنم.

هوش مصنوعی: وقتی آن لحظه فرا برسد که رابطه‌ام با او خاص و پنهانی باشد، از تمام مردم دوری می‌کنم.

هوش مصنوعی: چون من هیچ نام و نشانی ندارم، می‌خواهم دربارهٔ آن‌هایی که بی‌نام و نشان هستند سخن بگویم.

هوش مصنوعی: به من گمان نکن که در آن لحظه که دل‌شکسته‌ام، از دهان و زبان چیزی نمی‌گویم.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم، می‌توانم این بدن ناپاک را دور بیفکنم و جان پاکی به خودم برسانم.

هوش مصنوعی: درون شکم، آن کودک بی‌خود من در حالی که بی‌دلیل و بی‌اختیار است، چنان تلاطمی ایجاد خواهد کرد.

هوش مصنوعی: می‌خواهم از دلم آتش شوقی بسازم و به دنیا نشان دهم که این شعله‌ها را با اشتیاق و حرارت زنده نگه دارم.

هوش مصنوعی: با صداقت و خلوص، صبحگاهی آن نفس را به زبان جاری نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: زمانی که حقیقت برایم روشن شد، دیگر نیازی به پرسش نیست و از واقعیت‌هایی که مشاهده کرده‌ام صحبت خواهم کرد.

هوش مصنوعی: این سخن به این معناست که ادعای من تنها یک ادعای توخالی نیست، بلکه بر اساس یقین و اطمینان من است. پس چرا باید به شک و تردید بیفتم و در مورد آن حرف بزنم؟

هوش مصنوعی: من به عنوان کسی که در حیطه‌ی مطبخ و آشپزی فعالیت می‌کند، تصمیم دارم با شور و شوق، بدون هیچ گونه زحمت و دردسری، به آشپزی بپردازم و تجربه‌ای متفاوت بسازم.

هوش مصنوعی: چون من هیچ حالتی ندارم، تصمیم می‌گیرم که از آنچه هستم جدا شوم و به سمت آزادی حرکت کنم.

هوش مصنوعی: دشمن نفس، زمانی که خود را به زیبایی نشان می‌دهد، من نیز آماده‌ام که با شدت و قاطعیت با آن مقابله کنم.

هوش مصنوعی: به دنبال رهایی از وسوسه‌های ناشی از نفس هستم و می‌خواهم از تفکر در مورد نفع و ضرر صرف نظر کنم.

هوش مصنوعی: من به جایی که مشکلات و دردها وجود دارند، خواهم رفت و به زندگی سخت و پیچیده‌ام ادامه می‌دهم.

هوش مصنوعی: در آن لحظه که انگشتانم را به یادگاری می‌زدم، اکنون می‌خواهم با انگشتانم به کار دیگری پرداخته و به سمت هدف جدیدی بروم.

هوش مصنوعی: می‌خواهم تیر را به نمادی از درد و مصیبت تبدیل کنم و با شمشیر، زخم عمیقی در دل ایجاد کنم.

هوش مصنوعی: خشم و آشوبی که به پا می‌کنم به قدری قوی خواهد بود که نشان و اثر آن را از آغاز آن فتنه به وضوح می‌توان دید.

هوش مصنوعی: هر کسی ویژگی‌ها و توانایی‌های خاص خود را دارد و نمی‌توان انتظار داشت که همه مانند یکدیگر عمل کنند. من نیز به دنبال برگزیدن راهی متفاوت هستم و نمی‌خواهم از دیگران تقلید کنم.

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که می‌خواهم در هر سخن و بیانی، از اشعار فرید به عنوان منبعی برای ابراز عشق و احساسات استفاده کنم.