شمارهٔ ۲۹

هوش مصنوعی: ای دختر زیبا با چهره‌ای چون ماه و غبغب نازک، تو همچون بت‌هایی با لب‌های شیرین هستی.

هوش مصنوعی: در غیاب زیبایی تو، شب‌های تار من پر از ناله و آه است. هر لحظه از درد دوری‌ات فریاد برمی‌آورم و از خداوند مدد می‌طلبم.

هوش مصنوعی: جامت پر از شراب خالص است و دل من از درد و غم به حدی پر شده که overflowing شده است.

هوش مصنوعی: می‌توان برای راحتی و آرامش بیمار خود، حتی اگر شده فقط یک شب، چند قدمی زحمت کشید.

هوش مصنوعی: ای ستاره زیبای چهره، خود را نشان بده تا من هم شاداب و خوشبخت شوم.

هوش مصنوعی: می‌نوشی و عشق کار رازهاست، ای کاش او از دین و مذهب دور نماند.