شمارهٔ ۱۵۶

هوش مصنوعی: من به مانند یک ماه کامل، دخترکی زیبای چهارساله دارم که بر زیبایی‌اش با خطی دلربا و شگفت‌انگیز، همچون هاله‌ای که دور قمر می‌چرخد، جلوه‌گری می‌کند.

هوش مصنوعی: قطره‌های عرق که بر روی تو نشسته یا شبنم روی گل، مانند حباب‌هایی هستند که روی جام شراب یا بر روی سمنو در حال چکیدن‌اند.

هوش مصنوعی: به گوشه‌ی چمن برو و در باغ گل‌ها نگاه کن. ببین که گل‌ها چقدر از زیبایی قامت تو می‌بالند و از زیبایی چهره‌ات، لاله‌ها شرمنده‌اند.

هوش مصنوعی: در میهمانی دیگران، تو در حال نوشیدن هستی و به موسیقی گوش می‌کنی، اما آنچه من دارم شراب خون دل است و موسیقی‌ام از ناله‌های من ناشی می‌شود.

هوش مصنوعی: کنار نهر چشمانم بنشین و لحظه‌ای خوش بگذران، چرا که اشک‌های قلب من بر دو گونه‌ام سرازیر شده است.

هوش مصنوعی: از بین تمامی اشیاء و موجودات، یک حقیقت بی‌نظیر و روشن نمایان شده است. وقتی به این حقیقت نگاه می‌شود، از نقطه‌ای کوچک و محدود، دایره‌ای وسیع و گسترده شکل می‌گیرد.

هوش مصنوعی: همه جا از زیبایی تو سخن می‌گویند و رازهایی از دل‌انگیزی تو نوشته شده است، به حدی که باید قندهای خراسان را به بنگاله بفرستند.