شمارهٔ ۱۳۲

هوش مصنوعی: زمان آن فرا رسیده که دوباره به یاد چمن بیفتم. بهار آمده و به فکر نوشیدن شراب قدیمی هستم.

هوش مصنوعی: هرگز نمی‌توانم زیبایی تو را رها کرده و به تماشای گل‌ها و برگ‌های سمن بپردازم.

هوش مصنوعی: در جهنم، فقط با یاد تو است که دلم درد می‌کشد و اگر آنجا باشم، دل‌تنگی برای تو مرا وادار می‌کند تا به زیبایی‌ها و لذت‌ها آسیب بزنم.

هوش مصنوعی: هر لحظه به یاد تو، از اشک چشمانم بر دامان خود عقیق یمن می‌ریزم.

هوش مصنوعی: من تا به حال هیچ چیزی را مانند زیبایی تو ندیده‌ام که چنان مجذوب‌کننده باشد که بخواهم حتی به شیطان هم سجده کنم.

هوش مصنوعی: وقتی که از خودم با خبر شوم و به درون خود سفر کنم، رازهای نهفته‌ام را به دیگران خواهم گفت.