رباعیات
اسیری لاهیجی
»
دیوان اشعار
»
رباعیات
شمارهٔ ۱ : از ما نبود نشان و نامی پیدا
شمارهٔ ۲ : داری سر جور و بیوفائی با ما
شمارهٔ ۳ : جان و دل من فدای جانان بادا
شمارهٔ ۴ : ای ملک فراق جای دیرینه ما
شمارهٔ ۵ : ای ذات تو برتر از خیال من و ما
شمارهٔ ۶ : مائیم مجرد از اضافات و نسب
شمارهٔ ۷ : حال دل دیوانه عجایب حالیست
شمارهٔ ۸ : سرگشته چو گو شدم بمیدان غمت
شمارهٔ ۹ : چون سبزه دمیده شد به بستان رخت
شمارهٔ ۱۰ : تا گشت دلم ز عشق پابست غمت
شمارهٔ ۱۱ : خورشید رخ تو ماه تابان من است
شمارهٔ ۱۲ : از آتش شوق تو دلم بریانست
شمارهٔ ۱۳ : مائیم منزه از قیود ملکوت
شمارهٔ ۱۴ : هر لحظه جمال دوست دیدن چه خوش است
شمارهٔ ۱۵ : تاجی ز خیال وصل تو در سرماست
شمارهٔ ۱۶ : درد تو دوای این دل رنجورست
شمارهٔ ۱۷ : جانی که همای عالم قدس بدست
شمارهٔ ۱۸ : سرمایه عمر من بسودای تو رفت
شمارهٔ ۱۹ : از نور تجلی تو عالم پیداست
شمارهٔ ۲۰ : تا دل بجفای عشق تو خو کردست
شمارهٔ ۲۱ : پیوسته مرا از او جگر پرخونست
شمارهٔ ۲۲ : آنجا که منم نه ذات باشد نه صفات
شمارهٔ ۲۳ : ظاهر ز مظاهر جهات ذات منست
شمارهٔ ۲۴ : نور رخت از ظلمت زلفت پیداست
شمارهٔ ۲۵ : آن نقد نبی که در ولایت شاهست
شمارهٔ ۲۶ : تا مهر جمال تو هویدا شده است
شمارهٔ ۲۷ : عشق تو مرا ز عالم آزادی داد
شمارهٔ ۲۸ : از پرتو روی تو جهان روشن شد
شمارهٔ ۲۹ : آن دم که ظهور یار و اغیار نبود
شمارهٔ ۳۰ : روی تو نهان بپرده عالم شد
شمارهٔ ۳۱ : ای دلبر شوخ بیوفائی تا چند
شمارهٔ ۳۲ : یارم ز همه جهان مرا روی نمود
شمارهٔ ۳۳ : لعل لب تو از می ناب اولیتر
شمارهٔ ۳۴ : ای حسن تو از روی بتان کرده ظهور
شمارهٔ ۳۵ : ای دل بغم فراق می باش صبور
شمارهٔ ۳۶ : دادم دل خود به عشق یاری که مپرس
شمارهٔ ۳۷ : ما محرم اسرار الهیم ای دل
شمارهٔ ۳۸ : هر لحظه رخت بحسن دیگر بینم
شمارهٔ ۳۹ : ما کاشف رمز علم الاسمائیم
شمارهٔ ۴۰ : جامی که می دو کون را جاست منم
شمارهٔ ۴۱ : من عاشق و رند و لاابالی شده ام
شمارهٔ ۴۲ : در بادیه عشق تو سرگردانم
شمارهٔ ۴۳ : ما مست مدام کوی آن خماریم
شمارهٔ ۴۴ : ما چون ز ازل مست و خراب آمده ایم
شمارهٔ ۴۵ : ما بنده عشق و از خرد آزادیم
شمارهٔ ۴۶ : در عشق تو بی مذهبم و بی دینم
شمارهٔ ۴۷ : روی تو ز مرآت جهان می بینم
شمارهٔ ۴۸ : معشوقه پرست لاابالی مائیم
شمارهٔ ۴۹ : شهباز فضای لامکانی مائیم
شمارهٔ ۵۰ : واصل بجهان بی مثالی مائیم
شمارهٔ ۵۱ : بینا بحقایق معانی مائیم
شمارهٔ ۵۲ : در پرتوحسن دلبری حیرانم
شمارهٔ ۵۳ : عمری بامید وصل دلبر بودم
شمارهٔ ۵۴ : گفتی چو غمت رسد ترا غمخوارم
شمارهٔ ۵۵ : تا در رخ خوب تو نگاهی کردم
شمارهٔ ۵۶ : ناظر بکتاب روی خوبان زانیم
شمارهٔ ۵۷ : ما جمله جهان مصحف ذاتت دانیم
شمارهٔ ۵۸ : جانا ز جهان جمال تو می بینم
شمارهٔ ۵۹ : عالم ز جمال تو منور بینم
شمارهٔ ۶۰ : مشتاق جمال روی جان افروزم
شمارهٔ ۶۱ : جز عشق تو نیست در جهان حاصل من
شمارهٔ ۶۲ : دریای دلم نه قعر دارد نه کران
شمارهٔ ۶۳ : زان دم که شدیم آشنای غم تو
شمارهٔ ۶۴ : ای عشق تو مونس دل دیوانه
شمارهٔ ۶۵ : ای مونس جان من بگاه و بیگاه
شمارهٔ ۶۶ : ای روی ترا جمله جهان آئینه
شمارهٔ ۶۷ : ذاتست و صفات بیحد و اندازه
شمارهٔ ۶۸ : رندیم و حریف شاهد و پیمانه
شمارهٔ ۶۹ : ما را بجهان نیست بجز یک هوسی
شمارهٔ ۷۰ : ای دیده همیشه طالب دیداری
شمارهٔ ۷۱ : ای دل تو اگر باده عشقش نوشی
شمارهٔ ۷۲ : ای دل به غم فراق دایم خونی
شمارهٔ ۷۳ : مائیم اسیر دام گیسوی کسی
شمارهٔ ۷۴ : تا سنبل زلف تو برآشفت بروی
شمارهٔ ۷۵ : بحرست مرا جام می و حق ساقی
شمارهٔ ۷۶ : ای در دل هر ذره ز تو سودائی
شمارهٔ ۷۷ : تا مستی هستیت نگردد لاشی