شمارهٔ ۷۴۲

هوش مصنوعی: در روز عید، محبوبی دل‌انگیز و زیبا از در وارد شد و به دل‌ و اندوه من پایان داد. ای ساقی، می‌ریزی که دوست من کجاست؟ کو آن نوازنده‌ای که با ما جشن بگیرد؟

هوش مصنوعی: دیگر نمی‌توان دل مرده‌ای داشت، زیرا لطفِ هوا و نسیم به قدری تاثیرگذار است که می‌تواند مردگان را زنده کند.

هوش مصنوعی: با ما همراه باش تا تو را به میخانه‌ها نشان دهیم، ای زاهد! این جا راه درست برای رندان است.

هوش مصنوعی: مطرب در پرده موسیقی نغمه‌ای می‌زند که اشاره به مفهوم یگانگی خدا دارد، اما فقط کسانی که ذوق و سلیقه درستی دارند، می‌توانند آن را درک کنند.

هوش مصنوعی: بینایی کسی که در می‌نوشد، چنان است که تصویر ساقی را در جام می‌بیند، مثل حکمتی که یک حکیم از حل معما به‌دست می‌آورد.

هوش مصنوعی: انسان ممکن است به اشتباه کارهای نادرستی انجام دهد، اما در مقابل صبر و بردباری خداوند که دارای حلیم است، به اندازه کافی عجول نیست.

هوش مصنوعی: من در گناهانم اصرار دارم، زیرا در روز قیامت امیدوارم که بتوانم وزن آنها را بر اساس بخشش و رحمت پروردگار قرار دهم.

هوش مصنوعی: شیطان امید دارد که از بخشش پروردگار و رحمت او بهره‌مند شود و این امید به قدری فراوان و گسترده است که تقریباً همه را دربر می‌گیرد.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه همیشه آغاز به نام خداوند با برکت است، در هیچ شبی ضرری وجود ندارد؛ پس ای ساقی، با نام خدا به من بنوشان.