شمارهٔ ۴۲۷

هوش مصنوعی: اگر آزار از طرف محبوب باشد، دیگر نمی‌توان او را یار نامید، چون هر یاری که آزرده شود، دیگر یار نخواهد بود.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر فردی به خاطر دلایل جزئی و کم‌اهمیت، ایمان و احساسات خود را از دست بدهد، نشان‌دهنده ی این است که کار او بسیار کم‌ارزش و ناچیز است. به عبارت دیگر، نباید به مسائل سطحی و کوچک اجازه داد که بر اعتقادات و افکار عمیق ما تأثیر بگذارند.

هوش مصنوعی: خرد و دانش می‌تواند بار سنگین تمام دنیا و موجودات آن را تحمل کند، اما هیچ چیزی به اندازه فراق و دوری تو برای آن سنگین نیست.

هوش مصنوعی: چون شب را سپری کردم و خواب بر چشمم چیره شد، با این حال، عشق آن چشمی که عاشق است هرگز نمی‌گذارد که بیدار بماند.

هوش مصنوعی: زمانی که نگاه تو از میان عاشقان دور می‌شود، هیچ قلبی را نمی‌بینیم که در رنج و بیماری نباشد.

هوش مصنوعی: کسی که به راحتی به اعتقادات خود بی‌توجهی می‌کند و اسلام را به کفر تبدیل می‌سازد، در واقع با عشق به این کار ادامه می‌دهد و در انکار آن تردیدی ندارد.

هوش مصنوعی: کسی که تحت تأثیر خواسته‌های نفس و هوا باشد، در بند عشق گرفتار نمی‌شود.

هوش مصنوعی: اگر از دل خود آلودگی‌ها و انگیزه‌های خودخواهی را دور کنی، به خدا سوگند که در این دل پاک چیزی جز زیبایی و روشنی نخواهی دید.

هوش مصنوعی: در وجود پیام‌آورانی که به سفرهای خوب می‌روند، لطفی نهفته است که در آن، هیچ نوع زنگار یا آلودگی وجود ندارد و همواره خالص و بی‌نقص است.

هوش مصنوعی: عشق تو مانند جواهر باارزش است و محبت یوسف هم به مانند آن است. ولی به جاهایی که کسی خریدار این ارزش‌ها نیست نرو.

هوش مصنوعی: هرگز حاضر نیستم به پرستشگاه یا کعبه بروم، اگر تصویر زیبا و وجود تو بر دیوار نباشد.

هوش مصنوعی: آن دل که همیشه در آرزوی وصال آن محبوب بوده است نباید غمگین و پریشان باشد، چرا که نمی‌تواند زندگی‌اش را در حلقه‌ای از مشکلات بگذراند.

هوش مصنوعی: تنها صبحی که در خم گیسوی تو نمایان می‌شود، در دل شب فراق وجود ندارد.

هوش مصنوعی: سخنان من فقط از عشق به علی سرچشمه می‌گیرد و هیچ چیز دیگری برای گفتن ندارم؛ زیرا هیچ کس دیگری لایق سخن گفتن نیست.