شمارهٔ ۳۳۶

هوش مصنوعی: صبح زود، وقتی که نوبت شاهانه فرا می‌رسد و زمان عید فرا می‌رسد، مژده‌ای از در میکده به من می‌رسد که رحمت و نعمت الهی در دسترس است.

هوش مصنوعی: ای می‌خوار مست، روز و شب را به خواب نگذران، چون آنچه که آرزو داشتی از سرنوشت برای تو فراهم شده است.

هوش مصنوعی: او از پشت پرده بیرون آمد و دلبر پیمان‌شکن حرم باعث شد که کلیسا به او حسادت کند.

هوش مصنوعی: در روز عید بزرگ، موجودی که همه چیز به خاطر او وجود دارد و به نوعی، تمام عالم تحت تاثیر اوست، همچون کودکی پرده را کنار زده است.

هوش مصنوعی: آن کسی که از دامانش همه موجودات به وجود آمده‌اند، پس از آنکه از عدم به وجود آمدند، مانند پوششی در برابر هستی قرار گرفتند.

هوش مصنوعی: از دور، آسمان به خاطر ورود او به باغی زیبا و سرسبز، نگران و منتظر به نظر می‌رسد. در این روز، او با جنبه‌ای شاداب و دلبرانه به سمت باغ می‌رود.

هوش مصنوعی: زمانی که خاک حرم، نورهای رخسار او را دریافت کرد، و این نورها به آسمان بالا رفتند، باعث شد که خاکیان نیز بر عرش افتخار و افزونی یابند.

هوش مصنوعی: زمانی که خورشید درخشان مکه طلوع کرد، نور ایمان به همه سرزمین‌ها پراکنده شد.

هوش مصنوعی: از اینکه میخانه را بسته‌اند، گلایه نکن، ای می‌نوشنده مست، چون پیر مغان آمده و کلید این مکان در دست اوست.

هوش مصنوعی: پرستشگران بت، چه بت‌های زیبا و جالبی را می‌پرستند! اما بت مکی ما پرده را به دور بت‌ها کنار زد.

هوش مصنوعی: بیا و به من بگو که می‌خواهی مرا ببینی، چرا که زمانی برای دیدار تو از نوری که از چهره‌ام می‌تابد، فرا رسیده است.

هوش مصنوعی: اگر از آتش نمرود نسبت به خلیل شکایت می‌کنی، چه سودی دارد وقتی که این باغ بهشتی جاویدان می‌تواند نویدبخش باشد؟

هوش مصنوعی: ای مسیحا، ناامید نباش و دلگیر نگرد، زیرا روح القدس بر تمامی جهان دمیده است و امید و زندگی را به ارمغان آورده.

هوش مصنوعی: دست قدرت همه را در چشم دشمنان به نشانه می‌گذارد؛ خارهایی که بر اثر غم در دل دوستان نشسته است.

هوش مصنوعی: به یعقوب بگو که دوباره بینا شد، چون بر سر سفره نشسته و در شیراز، یوسف از راه مصر به او رسید.

هوش مصنوعی: تا کی باید غمگین و ناامید باشی؟ باده بنوش زیرا که در دستان ساقی، کلید امید وجود دارد.