شمارهٔ ۱۲۳۸

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم از این وضعیت رهایی یابم، زیرا آن‌چنان گرفتار شده‌ام که حتی نمی‌توانم پایم را از جایی که هست بردارم. به حدی در مشکلات غرق شده‌ام که جایی برای گذاشتن پایم پیدا نمی‌کنم، جز گلزار که پر از زیبایی است.

هوش مصنوعی: فقط یک خار بر پایم نشکسته است، بلکه دوستانی که دستانشان شکسته است، دل مرا هم آزار می‌دهند.

هوش مصنوعی: خواهش می‌کنم با نواختن نی، به من اجازه بده تا احساساتم را بیان کنم؛ زیرا من در دوری از شیرینی لب‌هایت، به شدت درد و غمگینی. مانند نی که از بندهای خود رنج می‌برد، ناله و زاری‌ام به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: اگر تو بخواهی صد یوسف را به قیمت کم بفروشی، من نیمه خودم را هم به تو نمی‌دهم، چون من در عشق، با یوسف خودم در مصر داد و ستد دارم.

هوش مصنوعی: به جز طلا، چیز دیگری ندارم؛ بگیر و به من جام می بده. وگرنه، چه فایده دارد که لباس صوفیانه بر تن داشته باشم در حالی که از فکر و دل پریشانی خبری نیست؟

هوش مصنوعی: محل زندگی کسانی که حق را می‌شناسند، در این جهان نیست. به نظر می‌رسد که وجود آن‌ها در این دنیای خراب و ویران شده، جایی ندارد.

هوش مصنوعی: به جز خار و گیاهان بی‌ارزش، چیزی از خانه من باقی نمانده است. تو ای برق، از اینجا بگذر و هیچ نشانی از خود باقی نگذار.

هوش مصنوعی: من حق تو را پنهان نمی‌کنم و مانند منصور به هیچ‌کس نشان نمی‌دهم. اگر از هر گوشه‌ای که می‌خواهی به من حمله کنی، من آماده‌ام.

هوش مصنوعی: تو معشوق و محبوب منی و دل من به خاطر تو آشفتگی و هیجان دارد. اگر بت‌پرستان به چیزی مانند صلیب یا زنجیری وابسته‌اند، من فقط به زیبایی تو دل بسته‌ام.

هوش مصنوعی: دوران زندگی‌ام مرا خراب کرده و به تباهی کشانده است. ای پروردگار، تو می‌توانی مرا دوباره زنده کنی و آباد کنی؛ زیرا تنها تو توانایی ساخت و ساز و بهبود شرایط را داری.