شمارهٔ ۱۱۹

هوش مصنوعی: ای مصیبت ناگهانی که در مقابل من قرار داری، ای بهشت ابدی که به تماشا و مشاهده‌ات می‌پردازم.

هوش مصنوعی: من به عشق تو در درون قلبم حیران و آشفتم و در این احساس و اشتیاق، نفع‌ها و دستاوردهایی دارم که تو را در این حال و هوای شورانگیز از دست می‌دهم.

هوش مصنوعی: من مانند خفاش نیستم که دربارهٔ نبودن عشق در چهرهٔ خورشید سخن بگویم؛ زیرا مانند حجاب بر چهرهٔ زیبای او قرار ندارم.

هوش مصنوعی: من از خاکیان نیستم، ای دریای طوفانی عشق، من همچون ماهی دریا تو هستم و به دریا خواهم رفت.

هوش مصنوعی: ای ماهروی من، نمی‌دانم کدام بخش از وجودت را توصیف کنم. نمی‌دانم کجای تو بالاتر است یا کجا پایان می‌یابد؛ هر چه نگاه می‌کنم، سر از پا نمی‌شناسم و فقط غرق زیبایی‌ات می‌شوم.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی با آن دست زیبا من را به زار و زخم بکشی، باید با خوشحالی از آن دست دلربا تقدیر کنم.

هوش مصنوعی: اگر شبی موهایت در خواب آشفته شود، می‌ترسم که از بیداری با حسرت روبرو شوم و خواب خوب را از دست بدهم.

هوش مصنوعی: اگر نمی‌توانم از برکت خدمتی که به تو دارم بهره‌مند شوم، ای شیر حق، بس است برای من این آرزو که در محبت تو قرار گیرم.