شمارهٔ ۱۱۴

هوش مصنوعی: آن ترک که خون می‌ریزد، بی‌پروا و بی‌محابا به فکر غارت و ستمگری است.

هوش مصنوعی: ای گوهر شب که روشنایی می‌بخشی، برگرد که از دوری تو چشمانم مانند دریا پر از اشک و غم شده است.

هوش مصنوعی: از آن چشم‌های سیاه و موهای پیچیده‌ات، راه من به سمت راست و چپ منحرف شده است.

هوش مصنوعی: آن موهای زیبا و گوش‌های خوش‌فرم مانند آثار هنری دست موسی است.

هوش مصنوعی: هر دلی که در دام زیبایی‌های زلف سیاه افتاده باشد، چاره‌ای جز تسلیم شدن ندارد.

هوش مصنوعی: هر نوع فتنه و آشوبی که در دنیا به وجود می‌آید، ریشه در آن نگاهی دارد که از یک غمزه یا اشاره خاص ناشی می‌شود.

هوش مصنوعی: هند و دخترک در کنار کوثر زندگی می‌کنند یا اینکه خال زیبای بلورینش سخن می‌گوید.

هوش مصنوعی: کسی مانند تو که در چهره‌اش به وضوح نشانه‌های پاکی و روحانیت دیده می‌شود، شبیه به کودکانی است که در دلشان عشق به خدا و آموزه‌های ملکوتی وجود دارد.

هوش مصنوعی: در شهر، همیشه به خاطر هیجان و فعالیت مگس‌ها، در نزدیکی فروشنده‌های شکر زندگی پرجنب و جوشی وجود دارد.

هوش مصنوعی: غیر معمول نیست که عاشقان به سمت محبوبشان هجوم بیاورند، زیرا دیوانگی و شوری برای دیدن او در دل‌ها وجود دارد.

هوش مصنوعی: هر کجا که مانند من عاشق و دلباخته وجود دارد، آنجا حالت و وضعیت خاصی دارد و موهای پیچیده و زیبا به شکلی درهم و آشفته جلوه‌گری می‌کنند.