شمارهٔ ۱۰۹۱

هوش مصنوعی: در فصل بهار، زمانی که شوق و شادی در محیط جاری است و نواهای چنگ و نی فضا را پر کرده، مجنون را بگو که لیلی چگونه می‌تواند او را از بی‌تابی و شیدایی‌اش بیرون آورد.

هوش مصنوعی: ساقی، با می‌اش دل بخیلان را می‌سوزاند و خود را به بزرگی حاتم طائی می‌زند.

هوش مصنوعی: هر کسی که در چاه عشق بیفتد، مانند یوسف، از مقام و جایگاه خود بلند می‌شود و به زندگی و احساسات تازه‌ای دست می‌یابد.

هوش مصنوعی: در جستجوی تو، آن موجود در مکان‌هاست، اما این یکی که به لامکان تعلق دارد، در میان ساکنان زمین و آسمان گم شده است.

هوش مصنوعی: ای گلشن ولای تو، نه خوابیده‌ات در خاک نجف و نه در بالای عرش. تو از وزش بادها بی‌خبر هستی و آرامی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که به زیارت حرم بروی و به سوی نجف شتاب کنی، پس چرا هنوز درگیر هوس‌های خود هستی و به حالت بی‌قراری ادامه می‌دهی؟

هوش مصنوعی: پدر عزیز، تو که از عشق و زیبایی‌های گل‌ها دوری می‌کنی، جز شراب چیزی برایم نیاور و آن را در پیش من قرار نده، ای پسر.