شمارهٔ ۱۰۰۱

هوش مصنوعی: این روز عید است و نوشیدنی‌فروش با جامی پر از شراب، شاد و مست به بازار و خیابان‌ها آمده است. او به جشن و شادی مشغول است و در حال پخش سرور و خوشی در میان مردم است.

هوش مصنوعی: ای زاهد، بیار دانه‌های تسبیح را و به جای آن، این زنار را ببر و در عوض، آن دختر زیبا که در معبد با موهای بلند و زنار آمده، به یاد داشته باش.

هوش مصنوعی: جمشید، پادشاه خوشبخت و برجسته، هر شب در میخانه‌ی آسمانی، شرابی از این میخانه نوشیده است و حالا درخشش او نمایان شده است.

هوش مصنوعی: زلف افراشته‌اش مانند پرچمی است که نشانه‌ای از کفر دارد. ای پرستندگان بت، تلاشی کنید چون این بت زلف‌دار از خاک زفر آمده است.

هوش مصنوعی: من بارها تجربه کرده‌ام که می‌خواستم از آزارها و ناراحتی‌ها فارغ شوم، اما زیبایی و جذابیت چهره‌ها مرا قلقلک می‌زند و از تشنگی آب می‌نوشم.

هوش مصنوعی: از شراب منصور بنوش و به ریشه‌ام روحی تازه ببخش، تا وقتی از خواب عدم بیدار شوم، مانند یک قهرمان بر افرازم.

هوش مصنوعی: در میخانه را باز کن و پیمانه را بچرخان، از نو شروع کن به داستان‌سرایی که این روز، روز شادی و سرخوشی است.

هوش مصنوعی: به آن قامت زیبا و چالاک نگاه کن، به آن چهره داغ و سوزان توجه کن، به آن لعل درخشان و زیبا توجه کن، با آن زلفی که مانند مار در هم پیچیده است.

هوش مصنوعی: از زلفی که سیاه و نرم است، رشته‌ای به وجود آمده که نشان‌دهنده زیبایی و جذابیت آن است. اینجا اشاره به این است که عطر و زیبایی مانند مشک از دور دست‌ها، یعنی چین و تاتار، به این سرزمین آمده است.

هوش مصنوعی: ای خردمندان، به یاد بیاورید که کجاست آن دیوانه و کجاست زنجیر او؟ آن ماهی که با چهره زیبا و پری‌مانند آمده است، کجاست؟