شمارهٔ ۵۰ - یادگار یک صباح خماری!

هوش مصنوعی: دیشب خرابی به حد و مرز خود نرسید و از آن عبور کرد. این سیل، که از کوه به راه افتاده بود، از سدها گذشت و محدودیت‌ها را شکست.

هوش مصنوعی: گفتم کیست که حساب جام‌ها را نگه می‌دارد؟ ساقی پاسخ داد که دیگر نیازی به پرسش نیست، چرا که زمان زیادی گذشته است.

هوش مصنوعی: وقتی که قدمش خمیده شد مثل کمان، چشمم او را دید که همچون ماه کامل، سروی خوش قامت در برابر من عبور کرد.

هوش مصنوعی: با یار در مورد ناراحتی‌های گذشته صحبت می‌کردیم که ناگهان رقیب آمد و حسادتش باعث شد که از آن روزگار بگذرد.

هوش مصنوعی: هر گاه که به دور و برش نگاه می‌کرد، کسی را از خود راند و رد کرد. اما با این حال، چشمان مست و جذاب تو به راحتی از میان همه رد شد و دل‌ها را به تپش درآورد.

هوش مصنوعی: تعداد کشته‌هایت به اندازهٔ اجساد بی‌شماری که بر زمین افتاده‌اند نمی‌باشد.

هوش مصنوعی: به کسی که بد کرده بگو که این بدی از تو تا ابد در امان خواهد ماند و تو هرگز از حال ما خبر نخواهی داشت، چرا که خوب و بد همگی گذشته‌اند.

هوش مصنوعی: خانهٔ من بی‌صاحب است و هر کسی از هر سمتی که می‌رسد، بدون هیچ مدرک و سندی به راحتی وارد می‌شود و می‌گذرد.

هوش مصنوعی: عمر من که به پایان رسید، ای عارف، بسیار خوشحالم که گذشته، هرچند که سخت و بد بود.