شمارهٔ ۲۷ - ناله مرغ

هوش مصنوعی: صدای ناله و غمگینی پرنده‌ای که در قفس اسیر است، تنها به خاطر عشق به میهنش است. سرنوشت و مسیر من هم شبیه به همین پرنده گرفتار در قفس است.

هوش مصنوعی: من از نسیم سحر کمک می‌خواهم تا اگر خبری از من دارد، به دوستی که در کنار گل‌ها است برساند.

هوش مصنوعی: ای هم‌وطنان، کمی درباره آزادی خودتان فکر کنید. اگر کسی به این موضوع توجه نکند، مانند من خواهد بود.

هوش مصنوعی: خانه‌ای که از دست بیگانگان خراب شده، با اشک می‌تواند احیا شود؛ اما آن خانه که محل اندوه است، ویران خواهد شد.

هوش مصنوعی: لباسی که به خون وطن آغشته نشود، ارزشی ندارد و بهتر است که انسان در آن لباس که ننگ آور است، کمتر از کفن برایش اعتبار قائل باشد.

هوش مصنوعی: اگر بگوییم که پوشش زن برایش مناسب‌تر است، درست‌تر از این است که بگوئیم زن در این سرزمین امروز در وضعیتی سخت و نابه‌سامان به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: کسی که در این سرزمین به مقام سلیمان دست یافته، امروز مردم به یقین باور دارند که او دیو و شر است.

هوش مصنوعی: همه‌ی اشراف و افراد بزرگ به وصال و نزدیک شدن به تو خوشحال‌اند، ولی مانند خسرو رنج‌بر، در غم دوری و جدایی‌ات بیشتر از یک کوه‌کن تحمل می‌کنند.

هوش مصنوعی: عارف به دلیل وابستگی به حزب دموکرات، نمی‌تواند از مشکلاتش رهایی یابد؛ چون مانند یک مورچه، آگاهی‌اش از حقیقت کم است و نمی‌داند که رهایی واقعی‌اش در جای دیگری نهفته است.