رباعی شمارهٔ ۲۷۴

هوش مصنوعی: در انتهای شب، زمان زیادی را بدون تو سپری کردم، ای شمع روشن، و این لحظات مرا در درد و شرم غرق کرد.

هوش مصنوعی: تو در آرامش و راحتی هستی، اما من به خاطر وعده‌ای که به تو داده‌ام، تا صبح روشن در نظر تو مانده‌ام و تمام دلم به تو وابسته است.