رباعی شمارهٔ ۱۷۵

هوش مصنوعی: موهای تو مانند عطر خوشبوی عنبر هستند که اگر لمس شوند، زیبایی و جذابیت تو را بیشتر می‌کنند. لب‌های تو هم مانند درختی از عسل و شکر، شیرینی و لذت را به ارمغان می‌آورند.

هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و عدم ماندگاری گل‌ها اشاره دارد. بیان می‌کند که چه کسی می‌تواند با چهره زیبای تو در باغ بیاید و سپس در چند روز بعد خود را از بین ببرد. به نوعی این شعر بر لحظه‌های زودگذر زیبایی تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که زیبایی‌ها مدت زیادی در دسترس نیستند.