شمارهٔ ۳۳۲ - در نقدی که یکی از امرا در مرثیهٔ سیدابوطالب نعمه بدو کرده بود گوید

هوش مصنوعی: وقتی به نظم این مرثیه فکر می‌کنم، به شدت ناراحت و آشفته می‌شوم، زیرا یادآور یتیمی و بی‌سرپرستی‌ام است.

هوش مصنوعی: امیر عادل هنوز هم به انصاف و عدالت پایبند است و در هر دو بیتی که نقد می‌کند، نشان می‌دهد که او از خاک و زمین به سادگی نمی‌گذرد و به حقیقت اهمیت می‌دهد.

هوش مصنوعی: به خاطر شادی‌ای که از آن نظم به دست آمده است، مانند سرو تازه‌ای که از نسیم صبحگاهی شاداب شده، به سراغ حال خوشی می‌روم.

هوش مصنوعی: چقدر خوب است که کسی بدون استفاده از تنبیه، به من آموزش بدهد و چقدر خوب است که معلمی باشد که بدون بر سرم زدن، به من یاد بدهد.