شمارهٔ ۲۹۰ - در مدیح

هوش مصنوعی: ای خدایی که کمتر بنده‌ات در برابر فرمان تو تسلیم است، همچون آسمانی که درخشش خاصی دارد و روزگاری پر از زیبایی و ارزشمند.

هوش مصنوعی: قدرت و توانایی در دنیا به گونه‌ای است که می‌تواند بر همه چیز غلبه کند و در این مسیر، تو دستت را به نشانه احترام و تقدیر به سوی خورشید روشن دراز کرده‌ای.

هوش مصنوعی: خاک طوس، محل دفن فردوسی، تحت تأثیر نعل اسب تو قرار گرفته است. در هر ساعت از شبانه‌روز، آسمان به ناله و افسوس می‌پردازد و می‌گوید ای افسوس.

هوش مصنوعی: ای کاش در آغاز خلقت، خداوند به من دستور می‌داد تا خاک طوس را بوسه زنم.