ای بس که جهان جبهٔ درویش گرفته
از فضلهٔ زنبور برو دوختهام جیب
واکنون همه شب منتظرم تا بفروزند
شمعی که به هر خانه چراغی نهد از غیب
آن روز فلک را چو در آن شکر نگفتم
امروز درین زشت بود گر کنمش عیب
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری:قطعه
منبع اولیه: ویکیدرج
تعداد ابیات: 3
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
ای بس که جهان جبهٔ درویش گرفته
از فضلهٔ زنبور برو دوختهام جیب
هوش مصنوعی: این بیت به تجلیل از ارزش و زیبایی زندگی ساده و بیپیرایه درویشها اشاره دارد. شاعر از زیباییهای دنیا که همچون گلی درخشان در دل طبیعت به چشم میخورد، یاد میکند. او با توصیف جبهه درویش که از فضله زنبور ساخته شده، به زندگی زاهدانه و بیآلایش اشاره میکند. در نهایت، بیان میکند که از دنیا و لذتهایش، چیزی جز جیب خود ندارد که آن را پر از معنویت و زیباییهای واقعی کرده است.
