شمارهٔ ۱۰۱

دیشب در تنهایی از روزگار شکایت می‌کردم و از او می‌پرسیدم که چرا من از بخشش‌های تو سهمی ندارم؟ 

چرا با انسان‌های باتجربه و دانا این‌قدر با ستم رفتار می‌کنی و با کسانی که هنری ندارند و نادان هستند این‌قدر مهربان هستی؟

فلک می‌گوید: ای پادشاه سرزمین سخن، چرا بیهوده شلوغ و شیون می‌کنی 

سپاسگزار باش که در برابر بزرگی دانشی که تو داری، دارایی قارون و کشور یک پادشاه هم ارزشی ندارد.