غزل شمارهٔ ۲۸۲

هوش مصنوعی: دل مرا بردی ای نگار، به خاطر این محبتت سپاسگزارم. زحمت زیادی کشیدی.

هوش مصنوعی: اگر به جان خدمتگزارم قصد کرده‌ای، خدا را شکر که به هدف خود رسیدی.

هوش مصنوعی: من به اشتباه درباره عشق تو چیزی گفتم که هیچ گاه نباید از من می‌شنیدی.

هوش مصنوعی: بیش از این نمی‌دانم چه بهایی باید بپردازم، وقتی که تو این خط را در دفتر زندگی‌ام کشیدی.

هوش مصنوعی: حال که به عشق و وصالت رسیدم، دیگر اشکالی را که داشتم به خاطر این عشق می‌پذیرم.