غزل شمارهٔ ۲۶۴

هوش مصنوعی: تو بر چهره‌ات، بویی شیرین و دل‌انگیز همچون عنبر گذاشته‌ای، و بر پرندگانت بویی خوش همچون مشکی که از مار گرفته شده، آورده‌ای.

هوش مصنوعی: بر روی پارچه نرم و لطیف، با رنگ سیاه طرحی زده‌ای و بر روی گل خوشبو، زیبایی از گل سنبل به ارمغان آورده‌ای.

هوش مصنوعی: هر چیزی که برای خوبان مناسب باشد، تو آن را با زیبایی در خط مشکین به کار برده‌ای.

هوش مصنوعی: بهتر است که زیبایی چهره‌ات را نشان ندهی، زیرا در کار پرورش جسم، روح را به سختی و عذاب کشانده‌ای.

هوش مصنوعی: دیروز عشق‌ورزی‌های عاشقان را برانداز می‌کردی، اگر آن‌ها را در حساب و شمارش درآورده بودی.