غزل شمارهٔ ۲۳۹

هوش مصنوعی: عشق به من نخواهد رسید و از این گل نیز نابود نخواهد شد.

هوش مصنوعی: اگرچه در دل من غم وجود دارد و غم چهره‌ای از خود نشان می‌دهد، اما او دیگر برای بازگشت به سوی من نخواهد آمد.

هوش مصنوعی: من می‌دانم که تا زمانی که زندگی‌ام ادامه دارد، این غم بر دلم باقی خواهد ماند.

هوش مصنوعی: چرخ هستی با ویژگی‌های منفی و بد نمی‌چرخد و صبر دائمی نمی‌تواند نتیجه‌ای را به ارمغان بیاورد.

هوش مصنوعی: عمر من در آرزوی رسیدن به وصالش گذشت و او هیچ‌گاه از در نخواهد آمد.

هوش مصنوعی: وقتی که زیبایی به حدی بالاتر از ماه برسد، دیگر از آسمان کمتر نخواهد شد.

هوش مصنوعی: به او بگو حال من را از عشق تو بپرسد، چون من از اینکه او به حرفم ایمان بیاورد، مطمئن نیستم.

هوش مصنوعی: گفتن این که اگر تو نباشی، زندگی‌ام دچار آشفتگی و بی‌نظمی خواهد شد و بی‌تو، انگار که دل و جانم به شدت دلتنگ است.