غزل شمارهٔ ۱۷۴

هوش مصنوعی: ای معشوق، بر سر پیمان و وفای خود بمان و در راه نیکی و صداقت، مانند ما رفتار کن.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از ما دور باشی، باید همچون ماه‌رویا با ما صادق و وفادار باشی و هیچ چیز جز وفاداری را از خودت دور نکن.

هوش مصنوعی: در عشق تو، دشمنان زیادی دارم، اما من زیاد به آن‌ها فکر نمی‌کنم. تو به آرامش خود ادامه بده.

هوش مصنوعی: وقتی که درد دوری تو در وجودم جا گرفت، دیگر بیگانه نباش و نزدیکم بمان.

هوش مصنوعی: ای زیبای من، تمام عمرم را فدای تو می‌کنم؛ تنها برای یک لحظه هم که شده کنارم بمان و اجازه بده که احساس کنم وجودت در کنارم است.