غزل شمارهٔ ۱۳۲

هوش مصنوعی: افرادی در مسیر تو گیج و سردرگم هستند و نه راهی را به جلو می‌شناسند و نه به عقب.

هوش مصنوعی: هرچند که عقل و درک انسان بسیار سریع و هوشمند هستند، اما هنگامی که به کار مورد نظر برسند، می‌توانند درمان بخش مشکل‌ها شوند.

هوش مصنوعی: اگرچه جان و دل مقام و ارزش خاصی دارند، اما در برابر تو همچون غلام و دربان هستند.

هوش مصنوعی: اگرچه دوستان از درد تو آگاهند و ممکن است درمانی برای آن پیدا کنند، ولی درد خودشان را نمی‌توانند فراموش کنند.

هوش مصنوعی: اگرچه دیگران از تو فریاد کمک بخواهند، تو نیز باید برای نجات خود فریاد بزنی.