غزل شمارهٔ ۱۳۱

هوش مصنوعی: موهای او با زیبایی خاصی می‌رقصد و این جلوه، چهرهٔ زیبای او را با سر و شکلی دلربا جلوه‌گر می‌سازد.

هوش مصنوعی: اگر بخواهیم به زبانی ساده‌تر بگوییم، اگر کسی در کنار شخصی با ویژگی‌های خوب و زیبا باشد، او نیز به سمت خوبی‌ها و زیبایی‌ها خواهد رفت. در واقع، این فرد بهتر می‌شود و به کمال نزدیک‌تر خواهد شد.

هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی و کمال او را ستایش می‌کند، در واقع بر کمال او نقصی وارد می‌کند.

هوش مصنوعی: رنگ و زیبایی صورت و دندان‌هایش شب و روز، آسمان را مانند پوستین ماه و ستاره‌ها می‌آراید.

هوش مصنوعی: در بازار عشق او، دل‌ها در گرد او می‌چرخند و دلالی عشق را با دین و ایمان خود به نمایش می‌گذارند.

هوش مصنوعی: اگر کسی با چنین تسلیم و اطاعتی باشد، عقل و خرد به نتیجه نخواهد رسید، حتی اگر آسمان هم قدرتی داشته باشد.

هوش مصنوعی: هرچه توانایی و قدرتش اجازه دهد، در برابر ظلم و ستمی که بر من می‌رود، خود را کنار می‌کشد و به نوعی بی‌توجهی می‌کند.

هوش مصنوعی: زندگی تلخ من برای دیگران روشن است، هرچند که آن‌ها در ظاهر رفتارهای خوشایند و بازی‌های شیرین انجام می‌دهند.

هوش مصنوعی: کیست که در این دنیا بماند و با کسی وفاداری کند، وقتی که با انوری اینگونه رفتار می‌کند؟