غزل شمارهٔ ۱۲۵

هوش مصنوعی: اگر محبوب به وعده‌اش وفا کند، در این صورت زمان برای همیشه در گوشه‌ای از دنیا به ما افتخار خواهد داد.

هوش مصنوعی: اگر ماه زیبایی‌اش را کنار بگذارد و بر این پای استوار تکیه کند، زیبایی‌اش را بیشتر به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: معشوق با ناز و غمزه‌هایش دل می‌برد و اگر من شکایت کنم، او هزاران درد و رنج بر من نازل می‌کند.

هوش مصنوعی: با این اعتماد به خوبی او، ناز و عشوه‌ای ندارد؛ پس چه باید کرد؟

هوش مصنوعی: چشم او در جستجوی زیبایی‌ها و زلفش در پی جذب محبوبی است که دل‌ها را می‌رباید.

هوش مصنوعی: این دعا باعث سعادت و خوشبختی می‌شود و سزاوار است که در کنار همدیگر قرار گیرد.

هوش مصنوعی: اگر دل و ایمانم را برباید، در این صورت سود می‌برم اگر او به مدت کوتاهی خود را این‌گونه محدود کند.

هوش مصنوعی: آن بارکش انوری که یار اوست، از این بهتر صد هزار بار انجام می‌دهد.