غزل شمارهٔ ۱۱۸

هوش مصنوعی: در تمام جهان هیچ دلداری وجود ندارد و بر روی زمین هیچ یاری باقی نمانده است.

هوش مصنوعی: در باغ عشق، دیگر گلی باقی نمانده است، پس باید حقیقت را در نظر گرفت و نباید هیچ خاری در این باغ وجود داشته باشد.

هوش مصنوعی: عقل به دل گفت که اگر در باغ عشق باشی، حتی اگر بر روی شاخه وفا چیزی باقی نماند، باز هم ارزشش را دارد.

هوش مصنوعی: در پایان، هیچ نشانی از آن عشق و محبت باقی نماند. دل در مقابل بادی سرد، تسلیم شد و دیگر هیچ چیز نماند.

هوش مصنوعی: در این جهان هیچ آشنایی باقی نمانده است، انگار که زندگی هیچ کار دیگری برای انجام دادن ندارد.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که در آخر، همه‌ی این افراد برای من غریبه‌اند و هیچ دوستی که برایم آشنا باشد، باقی نمانده است.

هوش مصنوعی: عشق را گفتم که تحملم کم است، او پاسخ داد که این حالت برای تو کافی است، چون هیچ چیز پایدار نیست و دیر یا زود تمام می‌شود.

هوش مصنوعی: انوری با خودش کنار می‌آید، زیرا در سرزمین محبوبش دیگر کسی از یاران باقی نمانده است.