قصیدهٔ شمارهٔ ۴۶ - در وصف عمارت ممدوح

هوش مصنوعی: باشد که این مقصد با شکوه زندگی و دین همیشه برقرار بماند و مانند امروز که از حوادث و مشکلات دور است، تحت حفاظت و آرامش باشد.

هوش مصنوعی: در مکان مقدس او، ویژگی‌های خاصی مانند کعبه وجود دارد و امنیت و پایداری او به قدری محکم است که همچون کوه ثابت و استوار می‌باشد.

هوش مصنوعی: هر صبح، از سر جاروب خدمتکاران، سقف آسمان پر از گرد و غبار و بوی خوش کافور می‌شود.

هوش مصنوعی: هر نیمه شب، صدای پاسبانی از آسمان به گوش می‌رسد که خوشایند و خوش عطر است و دل را شاد می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر خورشید بدون اجازه بر بام او بگذرد، روز دنیا مانند کسوف، تمام شب خواهد شد.

هوش مصنوعی: مقداری فضله که از دیوار خاکی به خاطر باران به زمین می‌ریزد، اگرچه به ظاهر کم‌ارزش است، اما می‌تواند خاصیت‌ها و فوایدی مشابه فضلهٔ زنبور عسل داشته باشد.

هوش مصنوعی: ماه بادام با ناز و زیبایی خاصی در آسمان می‌درخشد و همواره در این حال و هوا بر عرش سروری آرام می‌نشیند.

هوش مصنوعی: این چهار دیوار که از تمام ارکان جهان بالاترند، از زیبایی او همیشه جاودانه است، نه اینکه این آسمان شاد باشد.

هوش مصنوعی: واقعاً جای شگفتی است که این ساختمان به خاطر خوش‌شانسی صاحبش، از زیبایی فراوانی برخوردار است. امیدوارم این خوش‌شانسی همیشه همراه او باشد.

هوش مصنوعی: ای سلیمان دوم، آصفی که آصف است، باشد که تخت و بالش شما برای همیشه محفوظ بماند.

هوش مصنوعی: هر کسی که مانند دیو سلیمان نسبت به شما نافرمانی کند، باید در خانه‌ی عذاب و سختی همیشه در غم و اندوه بماند.

هوش مصنوعی: نظم و نظام جهان به خاطر مشورت و اراده شماست. امیدوارم این تدبیر و اراده همیشه موفق و پیروزمند باشد.