قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۸

هوش مصنوعی: ای خداوندی که هدف و امید انسان‌ها فقط تویی، تویی که تدبیر کننده امور و حاکم بر عالم هستی هستی.

هوش مصنوعی: خالق دستانش را در تقدیر به شکل یک انگشتر به تصویر کشیده است. اگرچه جهان از این مسئله آگاه است، در غیر این صورت، خود تو تجلی این انگشتر هستی.

هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر قتل سنجر، که پادشاهی بزرگ و عزیز است، داغدار و عزادار شده، باید بداند که عزای بزرگی چون تو، ملک شاه، دیگر در میان ما نیست.

هوش مصنوعی: اگر حکومت شرق به تو تعلق گیرد، پس حکومت غرب نیز مال تو خواهد بود. اگر تو شاه ایران هستی، پس تو همچنین صاحب سرزمین توران نیز هستی.

هوش مصنوعی: هرکسی که از تو و ویژگی‌های تو بهره‌مند باشد، دارای شأن و مقام بلندی است. تو بزرگ‌ترین و عالی‌ترین پادشاه هستی.

هوش مصنوعی: مور و مار و مرغ و ماهی همه تحت فرمان تو هستند، فراموش نکن که انگشتری که اکنون در دست توست، نماد قدرت و عظمت جم است.

هوش مصنوعی: تو به عنوان کسی که شایستگی و زیبایی داری، مانند یوسف و موسی و عیسی نیستی، اما از قدرت و بزرگی آن‌ها برخورداری. چهره تو شبیه به یوسف، دست تو مانند موسی و روح تو مانند عیسی است.

هوش مصنوعی: اگر بی‌شرط و بی‌تردید به میدان بیایی و در این عرصه ناز و نعمتی نخواهی، تو در حقیقت مثل صد رستم و حاتم باشی که همه در یک لباس جمع شده‌اند.

هوش مصنوعی: هر زمان که جهانی در کار باشد، تو پادشاه نسل آدم خواهی بود، زیرا در میان انسان‌ها، کسی مثل تو لایق پادشاهی است.

هوش مصنوعی: صبح و سحر از پرچم و علامت تو نشأت می‌گیرد و روشنایی را به ارمغان می‌آورد، زیرا تو خود صبح و روشنی این علامات هستی.