قصاید
عمعق بخاری
»
دیوان اشعار
»
قصاید
شمارهٔ ۱ - در مدح شمسالملک نصر : نماز شام، چو پنهان شد آتش اندر آب
شمارهٔ ۲ - قصیده : عنان همت مخلوق اگر به دست قضاست
شمارهٔ ۳ - در مدح شمس الملک : خوشا باد سحرگاهی، که بر گلشن گذر دارد
شمارهٔ ۴ - قصیده ناتمام التزام مور و موی : اگر موری سخن گوید، و گر مویی روان دارد
شمارهٔ ۵ - در مدح نصیرالدوله نصر : الا یا مشعبد شمال معنبر
شمارهٔ ۶ - در مدح نصر بن ابراهیم : سپیده دم، چو از گردون نهان شد گوهرین پیکر
شمارهٔ ۷ - در مدح خاقان ملک خضر : نسیم زلف آن سیمین صنوبر
شمارهٔ ۸ - در مدح نصیر الدوله ناصرالدین ابوالحسن نصر : خیز، ای بت بهشتی، آن جام می بیار
شمارهٔ ۹ - قصیدهٔ ناتمام در مدح ملک تاج الملوک محمود : وقت گل سوری، خیز ای نگار
شمارهٔ ۱۰ - در نکوهش اغل نام : ای آفتاب ملک، رهی خفته بود دوش
شمارهٔ ۱۱ - تغزل : دوش آن صنم سنگدل سیم بنا گوش
شمارهٔ ۱۲ - در نکوهش اغل نام : دهانت، ای اغل، گنده ریش، گنده بغل
شمارهٔ ۱۳ - در مدح شمس الملک : رسول بخت به من بنده دوش داد پیام
شمارهٔ ۱۴ - در مدح ابوالمظفر ابراهیم : مست و شادان در آمد از در تیم
شمارهٔ ۱۵ - در مدح نصر : خیال آن صنم سرو قد سیم ذقن
شمارهٔ ۱۶ - قصیده ناتمام در مدح الب ارسلان : به گردون برین بر شد، ز فخر این ملکت ایران
شمارهٔ ۱۷ - در مدح کمال الدین محمود : زهی دولت! زهی ملکت! زهی همت! زهی سلطان!
شمارهٔ ۱۸ - قصیده ناتمام در مدح شمس المک ناصر الدین نصر : ای نگار، از بس که اندر دلبری دستان کنی
