بخش ۲ - سحر حلال مولانا اهلی شیرازی

هوش مصنوعی: ای عالم همه‌چیز، به‌راستی عظمتی که خاک تو دارد، از بلندی‌های کوه بیشتر است.

هوش مصنوعی: نام تو بر روی دیوان نقش بسته است، زیرا که شعله و حرارت آن دیوان از حضور تو ناشی می‌شود.

هوش مصنوعی: تو به مانند سردفتر زندگی‌ام هستی، و نام تو تنها نشانه‌ای است که بر قلبم حک شده.

هوش مصنوعی: دل خواست که خانه‌ای برای خود بسازد و در آن، نقطهٔ آغاز را از در بزرگ آن باز کند.

هوش مصنوعی: با چه کسی شروع کرده‌ایم که او در ابتدا، دروازه‌بان موفقیت و پیروزی است و از همه درها عبور کرده است.

هوش مصنوعی: دست قوی ایمان، مانند اره‌ای با دندانه‌های مناسب، به خوبی شکل گرفته و استحکام یافته است.

هوش مصنوعی: هر فرد آزاده و باکرامتی که در راه عشق و دلبری قدم گذاشته، از دل و جانش کم نشده است.

هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و جذابیت موهای یک دختر اشاره دارد. او با طرز خاصی که موهایش را آراسته، توجه دیگران را به خود جلب کرده و این زیبایی او در واقع نشانه‌ای از کمال و بی‌نقصی‌اش است. موهای او مانند گیسوی حور است که زیبایی و لطافت ویژه‌ای دارد.

هوش مصنوعی: چشمه‌ها به دنبال عشق و محبت من هستند، مانند جویبار و دریا که هر دو پر از محبت‌اند.

هوش مصنوعی: تمام زیبایی‌ها و خوشی‌های دل از اراده و نظر او ناشی می‌شود و آسایش دل‌ها نیز به خواست او وابسته است.

هوش مصنوعی: غنچهٔ دل و جان، بهشتی را در آدم مشاهده کرد.

هوش مصنوعی: ماهی دریا، به زندگی و وجودش وابسته است و نعمت‌هایی مانند بخشش، نیکی و سخاوت، از دریا به او می‌رسد.

هوش مصنوعی: یا در این دایره، مرکز خود به وضوح نمایان شده است، و نه اینکه دایره به بیان خود پرداخته باشد.

هوش مصنوعی: حلقه‌ای که به حرف میم ختم می‌شود، نشان‌دهنده‌ی آن است که این حلقه به مانند جان، پایانی دارد.