شمارهٔ ۵۰۱

هوش مصنوعی: من به جز تو که مایه آرامشم هستی، نمی‌توانم کاری بکنم. بدون لب‌های تو که مانند درمانی برای زخم‌هایم است، چه باید بکنم؟

هوش مصنوعی: به چهره زیبا و دلربایت نگاه می‌کنم، اما نمی‌دانم چگونه می‌توانم زیبایی‌ات را توصیف کنم. من در مستی و غرق در فکر ملامت هستم و نمی‌دانم چطور از جلوه‌ات حرف بزنم.