قصیدهٔ اول بنام امیر علیشیر
اهلی شیرازی
»
دیوان اشعار
»
قصاید مصنوع
»
قصیدهٔ اول بنام امیر علیشیر
بخش ۱ : حمدی از حد افزون و سپاسی از قیاس بیرون سزاوار صانع بیچون که به کلک صنایع نگار بدایع آثار بر صحایف لطایف روزگار نظم قصیده موجودات با حسن صفات رقم کرده.
بخش ۲ : نسیم کاکل مشکین کراست چون تو نگار
بخش ۳ : هوا بسبزه گهر ریخت بلبل آب از چشم
بخش ۴ - دایره تدویر : وصال تا بشبش بر در تو کیست مگر
بخش ۵ - دایره مرکب مدور : همه ملوک جهان بنده کرده دهرت از آن
بخش ۶ - دایره مرکب مدور : از آنکه چهره بر افروخته گلت راهست
بخش ۷ - دایره مرکب مدور : همیشه دشمنش آنجا ز اهل نار بود
بخش ۸ - دایره مرکب مدور : دل برد از نقش سنگین
بخش ۹ - از توشیح اول ابیات این قصیده این قطعه بر می خیزد : نشان فضل بنام کسیست طغرایش
بخش ۱۰ - از حشو مصارع اول این قصیده این قطعه بر می خیزد : کلک ملک سخن که سخیست
بخش ۱۱ - این قطعه که حروفش غیر منقوط است از حشو : سرور ملک کرم حاکم دهر
