شمارهٔ ۵۰۷

هوش مصنوعی: هر مشکل یا ناراحتی که به من برسد، وقتی به میخانه بروم، تمام غم‌هایم از دل پاک می‌شود.

هوش مصنوعی: تا زمانی که در دل من آتش شوق تو وجود دارد، اشک‌هایم مانند شمع از چشمانم جاری نخواهد شد.

هوش مصنوعی: مرا رنجش مده و از خود دور نکن، زیرا به امید سر زلف تو، دل من از عواطفش به رگ جانم پیوند خورده و منتظر پیوستن به تو هست.

هوش مصنوعی: آن زمان که بتوانی از مژه‌های خاری گل بچینی، بدان که بسیاری از خارها به خاطر خون تو شکفته خواهد شد.

هوش مصنوعی: کیست که بتواند با شمشیر مرگ، کسی را از غم جدایی تو رها کند؟