شمارهٔ ۱۳۹

هوش مصنوعی: اگرچه چشمان سیاه تو جانم را می‌گیرند، اما من چنان دیوانه‌وار به دور آن چشمان سیاه می‌چرخم که حتی صورتت را چون ماه می‌پرستم.

هوش مصنوعی: زندگی دوباره دادن به مرده‌ها نیاز به نشانه‌ها و صفات ظاهری عیسی مریم ندارد، بلکه یک نگاه تو کافی است تا جان دوباره‌ای به او ببخشد.

هوش مصنوعی: تو آن ماهی که خورشید هم به تو وابسته است و می‌خواهد که سایه‌اش، مانند خاکِ زیر پای تو باشد.

هوش مصنوعی: به چه دلیل از ظلم تو شکایت کنیم؟ در حالی که صدای تو مانند نغمه‌ای دلربا در گوش ما بود و حضور زیبایت، همچون ماه نو، ما را مرعوب کرده است.

هوش مصنوعی: ای ملک از عرش، چرا بر ما ناسزا می‌گویی؟ بترس که مبادا از زیبایی و جاذبه‌ام دل به سوی تو بگذارم.

هوش مصنوعی: از خاک برخاسته‌ای، پس از دوست دور نزن که تو بنده کسی هستی و جز او کسی نیست که از تو مراقبت کند.