شمارهٔ ۱۲۹۸

هوش مصنوعی: تا کی می‌خواهی به خاطر زیبایی من غم بخوری و به حال من دل‌شکسته گریه کنی؟

هوش مصنوعی: مردم تا چه زمانی تحمل تندخویی و بدخلقی تو را خواهند داشت؟ آیا این خوبی‌ها به تو اجازه می‌دهد که به دیگران آسیب برسانی؟

هوش مصنوعی: اگر جان من هم به نفس عیسی باشد، اما لب‌های تو جان من را به یک لحظه از تمام خلقت بگیرند، باز هم اصرار دارم که همه چیز را فدای تو کنم.

هوش مصنوعی: چون تمام مخلوقات با نفس‌های تو زندگی کرده‌اند، اگر همه آن‌ها را هم از بین ببری، هیچ‌کس حرفی نخواهد زد.

هوش مصنوعی: اهلی سوخته چون شمع، چه کار کرده که تو هم باید از غم خود به سوزی و خود را نابود کنی؟